Ceviz çeşitleri

Giresun'un Şebinkarahisar ilçesinde yapılan seleksiyonla elde edilmiştir. Ağacı yayvan taçlı, yan dallarda meyve verme oranı yüksektir. Erkek ve dişi çiçekleri aynı dönemde olgunlaştığından tozlayıcıya ihtiyaç duymaz. Küçük meyveli (yaklaşık 10,3 g), ince ve kolay kırılan kabukludur; iç oranı %53,5'tir [1].

Geç donların görüldüğü yerler için uygun bir çeşittir. Görkemli bir taç oluşturduğu için 10×10 m'den sık dikilmemelidir; tozlayıcı olarak Şebin önerilir. Oval, ince kabuklu meyveleri yaklaşık 12,2 g, iç oranı %55'tir; iç kurduna hassastır [1].

Kırşehir'in Kaman ilçesinde yapılan seleksiyonla elde edilmiştir. Yarı yayvan taçlıdır. Yuvarlak meyveleri yaklaşık 12,3 g, iç oranı %54,7'dir; açık sarı iç rengi ve zengin tat ve aromasıyla öne çıkar [1].

Kahramanmaraş'ta yapılan seleksiyonlarla elde edilmiştir. Maraş 18 iri meyvelidir (yaklaşık 15,7 g, iç oranı %54). Maraş 12 yan dallarda salkım halinde çok sayıda meyve bağlar; küçük ama ince kabuklu meyvelerinin iç oranı %57'dir, ilkbahar geç donlarına dayanıklıdır ve eylül ortasında hasat edilir [1].

Çok geç yapraklanan (Diriliş 28 Nisan–6 Mayıs, 15 Temmuz 5–13 Mayıs), verimi çok iyi olan yerli çeşitlerdir; kabuklu meyve ağırlıkları 13–15 g, iç oranları %52–55'tir. Bir değerlendirmede Chandler'a göre daha yüksek puan almışlardır [1].

Pedro ile UC 56-224'ün melezidir. Orta kuvvette, yayvan taçlıdır; yan dallarda meyve verme oranı %80–90 olan çok verimli bir çeşittir ve iç ceviz yetiştiriciliğine uygundur. Geç yaprak döktüğü için sonbahar erken donlarına hassastır; ilk 4 yıl terbiye sistemine dikkat edilmelidir [1]. Doğru zamanda hasat edildiğinde açık renkli iç verir [2].

Fransız kökenlidir. Fernor geç yapraklandığı ve erken yaprak döktüğü için ilkbahar ve sonbahar donlarından etkilenmez, yüksek rakımlı yerler için uygundur; tozlayıcı olarak Ronde de Montignac ya da Meylanaise dikilmelidir. Franquette çok geç yapraklanır ve Chandler, Fernor, Fernette ve Pedro'nun tozlayıcısıdır; yeşil kabuğu büyük olduğu için antraknoz, iç kurdu ve güneş yanıklığına daha dayanıklıdır, ancak kış soğuklarına dayanıklı değildir [1].

Pedro yan dallarda salkım halinde meyve veren, zayıf gelişen bir çeşittir; antraknoz ve güneş yanıklığına hassastır. Lara orta kuvvette, erken meyveye yatan ve ilkbahar geç donlarının görüldüğü yerlere uygun bir çeşittir. Fernette'in meyveleri iri ama zor kırıldığından pek rağbet görmez [1].