Trabzon hurması çeşitleri

Meyveler çekirdekli olsun ya da olmasın hasatta buruk değildir; meyve eti açık renklidir, nadiren çok küçük kahverengi noktacıklar görülebilir ve meyve hasattan hemen sonra yenebilir. Bu gruba Fuyu, Hana Fuyu, Maxim ve Jiro gibi çeşitler girer. Fuyu, Izu, Jiro ve Suruga da tozlanmayla et rengi değişmeyen buruk olmayan çeşitler arasında sayılır [1].

Meyveler çekirdekli olsun ya da olmasın hasatta her zaman buruktur ve eti açık renklidir; tanen miktarları diğer gruplara göre oldukça fazladır ve ancak burukluk giderildikten sonra yenebilir. Hachiya, Persimmon Seedless, Seedless Mardon, Costata ve Türkay bu gruba örnektir [1].

Döllenme olduğunda meyveler çekirdekli ve kahverengi etli olur; burukluk çekirdek oluşumuna bağlı olarak değişse de çoğu zaman meyve hasatta yenebilir. Halk arasında bu meyvelere "çikolatalı hurma" denir. Çekirdeksiz (partenokarp) oluşan meyveler ise hasatta buruktur. Kaki Tipo, Vainiglia, Mikatani O'Gosho, Nishimura Wase, Ghora Gali, Moralı ve Harbiye bu gruptandır [1].

Döllenme olsun ya da olmasın meyveler hasatta her zaman buruktur; çekirdekli meyvelerde yalnızca çekirdek çevresindeki bölgelerde burukluk kaybolur ve kahverengileşme görülür. Çekirdek sayısıyla burukluk arasında ilişki yoktur; sekiz çekirdekli meyveler bile buruk olabilir. Rojo Brillante, Sharon (Triumph), Fuji ve yerli Hachiya bu gruba örnektir [1].

Japonya'da en çok yetiştirilen, buruk olmayan çeşittir. Meyvesi iri (yaklaşık 200 g), basık yuvarlak ve köşeli, kabuğu sert, parlak ve turuncu-kırmızıdır; sıcak bölgelerde koyu kırmızı renk alır. Partenokarp meyve oluşturur; meyve kalitesi ve depolanabilirliği çok yüksektir. İyi ürün için tozlayıcıya ihtiyaç duyar, ancak tozlansa da meyve eti turuncu kalır [3]. Antraknoza çok hassastır [3].

İri (yaklaşık 230 g), dikdörtgen-konik ve turuncu kabuklu meyveler veren buruk bir çeşittir; ağacı kuvvetli ve dik gelişir. Tozlanma olmadan da ürün verir ve Japonya'da kurutmalık olarak kullanılır [3].

Jiro, buruk olmayan çeşitler arasında en iri meyveyi oluşturan, mükemmel kaliteli, erkenci bir çeşittir; meyve bazen uç kısmından çatlayabilir. Mutasyonları olan Maekawa Jiro çok iri meyveli ve en erkencilerdendir; Ichikikei Jiro ise küçük taç oluşturduğundan sık dikime elverişli, çok kaliteli ve verimli önemli bir erkenci çeşittir [3].

Suruga iri, parlak turuncu-kırmızı, tatlı meyveli, depolamaya uygun ve en geççilerden biridir. Izu çok kaliteli ancak düşük verimli, zayıf gelişen ve eylül sonunda olgunlaşan en erkencilerden biridir; antraknoza çok hassastır [3].

Hiratanenashi orta-iri, yuvarlak-basık, yüksek verimli ve kaliteli bir çeşittir, ancak raf ömrü çok kısadır. Saijo en eski çeşitlerdendir; küçük-orta, dikdörtgen-konik ve kaliteli meyveleri kurutmalık olarak kullanılır [3].

Matsumoto Wase Fuyu, Fuyu'dan göz mutasyonuyla oluşmuş, daha küçük meyveli ancak çevre koşullarına daha geniş uyum gösteren verimli, erkenci bir çeşittir; meyve iriliği için seyreltme yapılmalıdır. O'gosho orta iri, çok kaliteli ve tatlı meyveler verir, ancak hasat öncesi döküme eğilimlidir [3].