Meyveler / Kayısı
Kayısı
Türkiye hem sofralık hem de kurutmalık kayısı üreten ülkelerin başında gelir. Kayısı, nemin çok yüksek olduğu Karadeniz sahilleri ve kışları çok soğuk geçen Doğu Anadolu'nun bazı kesimleri dışında Türkiye'nin hemen her yerinde yetişir [7]. Türkiye, 1994–2024 ortalamasında dünyanın en büyük kayısı üreticisidir [2]; 2024'teki 1,27 milyon tonluk üretimin yarısından fazlası Malatya'dan geldi [11].
Yeşil aylar ana hasat dönemi. İzmir'in erkenci çeşidi Alyanak Malatya koşullarında haziran sonu–temmuz başında, kurutmalık Kabaaşı temmuz ortasında olgunlaşır [9].
Türkiye'de üretim
Türkiye'nin kayısı üretimi 2019–2023 arasında 750–850 bin ton aralığında seyretti, 2024'te 1,27 milyon tona çıktı. Henüz kesinleşmemiş 2025 verileri ise üretimde çok belirgin bir düşüş olabileceğine işaret ediyor; Malatya'nın üretimi 2024'teki 690.730 tondan 2025'te 2.558 tona iniyor [11]. Bu düşüşün nedeni 11 Nisan 2025'te Türkiye genelinde yaşanan zirai dondur; dondan birçok il etkilenmiş, kuru kayısı üretiminde ilk sıradaki Malatya'da başta kayısı olmak üzere birçok meyve ağacı zarar görmüştür. TÜİK'in ikinci tahminine göre 2025 kayısı üretimi bir önceki yıla göre %73,9 azalarak 331 bin tona inmiştir [4]. Kayısı, 2025'in şubat, mart ve nisan aylarındaki zirai donlardan etkilenen 65 ilde destekleme ödemesi yapılacak 16 ürün arasında yer almaktadır [10].
Bin ton. 2025 verileri kesinleşmemiştir. Kaynak: TÜİK (2026)
En çok üreten iller
| İl | Ton | Pay |
|---|---|---|
| Malatya | 690.730 | %54,4 |
| Mersin | 157.564 | %12,4 |
| Elazığ | 66.604 | %5,2 |
| Hatay | 49.446 | %3,9 |
| Kahramanmaraş | 46.390 | %3,7 |
| Mersin | 141.142 | %42,6 |
| Hatay | 57.403 | %17,3 |
| Iğdır | 51.085 | %15,4 |
| Antalya | 26.148 | %7,9 |
| Adana | 9.362 | %2,8 |
*Kesinleşmemiş veri. Kaynak: TÜİK (2026)
2024'te meyve veren yaşta 20,4 milyon, meyve vermeyen yaşta 4,6 milyon kayısı ağacı bulunuyordu; toplu meyvelik alanı 1,52 milyon dekardı ve meyve veren ağaç başına verim 62 kg oldu [11].
Türkiye'de üretilen kayısıların yaklaşık %80'i kurutularak değerlendirilirken, dünyada taze kayısının yalnızca %10–15'i kurutulmaktadır [8]. Türkiye kuru kayısı dışsatımında ilk sıralarda yer alır ve bu pazarın yaklaşık %80'ini elinde tutar [5]. Ticari kuru kayısı üretiminin yaklaşık %70'ini Hacıhaliloğlu, %20'sini Kabaaşı çeşidi oluşturur [1].
Dalgalı üretim: Ağaç sayısındaki artışa rağmen kayısı üretimi ilkbahar geç donlarına bağlı olarak büyük dalgalanmalar gösterir. 2014'te üretim bir önceki yıla göre %65,7 azalarak 278 bin tona inmiş, 2024'te ise yaklaşık 1,3 milyon tonla rekor düzeye ulaşmıştır. 2025 donu nedeniyle özellikle kuru kayısıda 2026/27 sezonu başına kadar fiyatlarda ve ihracatta dalgalanmalar yaşanacağı tahmin edilmektedir [4].
Taze kayısı ihracatı ve coğrafi işaret: Türkiye taze kayısı ihracatında İspanya'dan sonra ikinci sıradadır; 2024'te 68,5 bin ton taze kayısı ihraç edilmiş, bunun yaklaşık yarısı Rusya'ya gitmiştir. "Malatya kayısısı" Avrupa Birliği tarafından coğrafi işaret olarak tescil edilmiştir [4].
Dünyada kayısı
Dünya kayısı üretimi 1994'te 2,5 milyon tondan 2024'te 4,6 milyon tona çıkarken hasat edilen alan 391 bin hektardan 655 bin hektara genişledi. 1994–2024 döneminde üretimin yaklaşık %58'i Asya'da, %25'i Avrupa'da gerçekleşti; Türkiye bu dönemin ortalamasında dünyanın en büyük üreticisi oldu [2]. Türkiye'nin 2024'te dünya üretimindeki payı yaklaşık %28 oldu [2, 11].
1994–2024 yıllık ortalaması, bin ton. Kaynak: FAO (2026)
Besin değerleri
43–48 kcal
100 gram çiğ kayısıda [12, 13]
| 100 g'da | Kabuklu (2024) | Çiğ (2019) |
|---|---|---|
| Su | 87,9 g | 86,4 g |
| Enerji | 43 kcal | 48 kcal |
| Karbonhidrat | 10,2 g | 11,1 g |
| Toplam şeker | 6,25 g | 9,24 g |
| Lif | 1,5 g | 2,0 g |
| Protein | 0,96 g | 1,4 g |
| Yağ | 0,40 g | 0,39 g |
| C vitamini | 3,1 mg | 10 mg |
| A vitamini (RAE) | — | 96 µg |
| Beta karoten | — | 1090 µg |
| Potasyum | 231 mg | 259 mg |
| Fosfor | 23 mg | 23 mg |
| Magnezyum | 8,9 mg | 10 mg |
| Kalsiyum | 12 mg | 13 mg |
| Demir | 0,16 mg | 0,39 mg |
İki kayıt farklı yıllarda, farklı örneklerle yapılmış analizlere dayandığı için değerler arasında farklar bulunmaktadır; "—" işareti ilgili kayıtta değerin bulunmadığını gösterir [12, 13]. Tatlı kayısı çekirdekleri çerez olarak tüketilir, acı olanlar kozmetik sanayinde hammadde olarak değerlendirilir [5].
Hasat ve depolama
Hasat: Kayısı klimakterik bir meyvedir; hasattan sonra olgunlaşmaya devam eder. Uzak pazarlara gönderilecek kayısılar kabuk rengi oluştuktan hemen sonra, daha sert yapıdayken; yakın pazarlar için olanlar tam olgunlukta; kurutmalıklar ise tam olgunlaşmadan bir süre sonra hasat edilir. Meyveler ağaçta kademeli olgunlaştığı için hasat en az 2–3 seferde tamamlanmalıdır [5, 8]. Hasat günün serin saatlerinde, meyve sapı ile dal arasındaki boğumdan yapılmalı; hasat edilen meyveler güneşe ve rüzgâra bırakılmadan ön soğutmayla çekirdek evi sıcaklığı yaklaşık 2°C'ye düşürülmelidir [5]. Sofralık tüketim için %15–19, kurutmalık çeşitlerde %24–28 suda çözünür kuru madde istenir [5]. En uygun yöntem elle hasattır; bunun mümkün olmadığı durumlarda ağaç altına örtü serilerek silkeleme yapılmalı, bir sonraki yılın gözlerine zarar veren ve yaralardan hastalık girişine yol açan sopayla çırpma yönteminden kaçınılmalıdır. Hasattan hemen önce yapılan sulama meyvede suyu artırıp şekeri azaltır. Kurutmalık Hacıhaliloğlu'nda ham hasat edildiğinde 1 kg kuru kayısı için 4 kg, olgun hasat edildiğinde 3–3,5 kg taze kayısı gerekir [3].
Taze kayısı: Taze kayısılar genellikle uzun süre muhafazaya uygun değildir. Uygun zamanda hasat edilenler 0°C ve %90–95 nemde 1–3 hafta, bazı sert etli çeşitler 4–5 hafta, modifiye atmosferde 5–6 haftaya kadar saklanabilir [8]. Çeşitler arasında belirgin farklar vardır: aynı koşullarda Precoce de Tyrinthe 14 gün, Ninfa 21 gün, Iğdır ve Şekerpare ise 35 gün kalitesini koruyarak depolanabilmiştir [6]. Hasattan sonra en önemli hastalık kahverengi çürümedir [8].
Kuru kayısı: Kurutmalık kayısılarda rengi açmak ve uzun süre dayanmasını sağlamak için kükürtleme yapılmaktadır; kurutma güneş altında doğal olarak ya da tünel ve benzeri sistemlerde yapılabilir [8]. Kuru kayısılar 0–4°C ve %55–65 nemde yaklaşık 15 ay saklanabilir [8]. Depolama sıcaklığı arttıkça kuru kayısının altın sarısı rengini kaybederek esmerleşmesi hızlanır: 20°C'de 12 ay boyunca renk kabul edilebilir sınırlarda kalırken 30°C'de depolanan kayısıların rengi ikinci aydan itibaren kabul edilemez hale gelmiştir; bu nedenle depolama sıcaklığının 20°C'nin altında, tercihen 5°C civarında olması önerilmektedir [1].
Bahçede yetiştirme
- Geç don
- Kayısı ılıman iklim meyveleri içinde en erken çiçek açanlardandır; en önemli sorunu ilkbahar geç donlarıdır. Geç don riski olan bölgelerde kayısı yetiştiriciliği önerilmemektedir [5]. 2025'teki üretim kaybının nedeni de 11 Nisan'daki zirai dondur [4].
- Soğuklama
- Çeşide göre +7,2°C'nin altında yaklaşık 200–1600 saat arasında değişir; kurutmalık çeşitler sofralıklara göre daha uzun soğuklama ister [5].
- Toprak
- Derin, geçirgen, tınlı ve hafif kireçli, pH'ı 6,5–7,5 olan topraklarda iyi gelişir; taban suyu yüksek, ağır killi topraklarda zamklanmaya yakalanıp kurur [5].
- Anaç
- Türkiye'de genellikle zerdali çöğürü kullanılır; taban suyu yüksek ağır topraklarda erik anaçları önerilir [5].
- Tozlanma
- Bazı çeşitler kendine kısırdır; bahçede aynı dönemde çiçek açan iki ya da daha fazla çeşit bulunmalıdır [5].
Çeşitler
Hastalık ve zararlılar
Kayısıda çiçek monilyası, yaprak delen (çil), bakteriyel kanser, sitospora kanseri ve şarka virüsü önemli hastalıklar; erik içkurdu, şeftali güvesi, doğu meyvegüvesi, yaprakbitleri ve yazıcı böcekler önemli zararlılardır [3, 5].
Hastalık ve zararlılar rehberiBenzer meyveler
Kaynakça
- Coşkun, A. L. (2010). Farklı kükürtleme yöntemlerinin ve depolama sıcaklıklarının kuru kayısıların fiziksel ve kimyasal niteliklerine etkisi [Doktora tezi, Ankara Üniversitesi].
- Food and Agriculture Organization of the United Nations. (2026). FAOSTAT: Crops and livestock products [Veri seti]. 30 Eylül 2026 tarihinde https://www.fao.org/faostat/en/#data/QCL adresinden erişildi.
- Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. (t.y.). Kayısı.
- Hasdemir, M. (2025). Kayısı ürün raporu 2025 (TEPGE Yayın No: 421). Tarım ve Orman Bakanlığı, Tarımsal Ekonomi ve Politika Geliştirme Enstitüsü.
- Kayısı yetiştiriciliği [Broşür]. (t.y.).
- Özdoğru, B., Şen, F., Acarsoy Bilgin, N. ve Mısırlı, A. (2014). Bazı sofralık kayısı çeşitlerinin depolanma sürelerinin belirlenmesi. ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(2), 89–96.
- Özkarakaş, İ. (t.y.). Kayısı yetiştiriciliği (Çiftçi Broşürü No: 126).
- Özyalın, S. (2024). Kayısının hasadı ve depolanması. H. Keles ve M. Güney (Ed.), Kayısı yetiştiriciliği içinde (ss. 221–230). İKSAD Yayınevi. https://doi.org/10.5281/zenodo.14532417
- Paydaş Kargı, S., Kafkas, E. ve Dikkaya, Y. R. (2015). Kayısı yetiştiriciliği (TAGEP Proje No: 5.2.3.2). Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi ve KKTC Gıda, Tarım ve Enerji Bakanlığı.
- Tarım ve Orman Bakanlığı. (2025). Zirai dondan etkilenen çiftçilere destekleme ödemesi yapılacak [Haber]. https://www.tarimorman.gov.tr/Haber/6733/Zirai-Dondan-Etkilenen-Ciftcilere-Destekleme-Odemesi-Yapilacak
- Türkiye İstatistik Kurumu. (2026). Bitkisel üretim istatistikleri [Veri seti]. 30 Eylül 2026 tarihinde erişildi.
- U.S. Department of Agriculture, Agricultural Research Service. (2019). Apricots, raw (FDC ID 171697) [Veri seti]. FoodData Central. https://fdc.nal.usda.gov/food-details/171697/nutrients
- U.S. Department of Agriculture, Agricultural Research Service. (2024). Apricot, with skin, raw (FDC ID 2710815) [Veri seti]. FoodData Central. https://fdc.nal.usda.gov/food-details/2710815/nutrients