Ahududu

Hasat zamanı: Ahududu meyveleri çeşide özgü rengi aldığında ve çiçek tablasından bütün olarak kolayca ayrılabildiğinde toplanır. Yeterince renklenmeden toplanan meyvelerde kendine özgü tat ve koku oluşmaz; hasat birkaç gün gecikirse meyveler çok çabuk yumuşar, koyulaşır ve bozulur [3, 5].

Toplama: Hasat haftada 2–3 kez, günün serin saatlerinde, sabah 8–10 arasında yapılmalıdır. Meyve avuç içine alınıp parmaklarla tutularak yavaşça yukarı kaldırılır ve zedelenmeden toplanır. Bir işçi saatte ortalama 4–8 kg ahududu toplayabilir [3, 5].

Pazara hazırlama: Ahududu, meyve türleri içinde en hassas olanlardan biridir [6]. Meyveler derin olmayan kaplara ya da kasalara alınmalı, yığılmamalıdır; altta kalan meyveler ezilerek suyunu kaybeder ve hastalığa açık hale gelir. Taze pazarlanacak meyveler 100, 250 ya da 500 g'lık kutulara toplanır, gölgede tutulur ve mümkünse hemen ön soğutma yapılarak soğuk depoya alınır [5].

Depolama ve soğuk zincir: Ahududunun uzun süre taze olarak saklanması genellikle düşünülmez; gerektiğinde –0,5–0°C ve %85–90 nemde 5–7 gün saklanabilir [5]. Türkiye'de taze satılan ahududuların raf ömrünün 3 günü geçmediği, dünya piyasasında ise 10 gün raf ömrüne sahip çeşitler bulunduğu belirtilmektedir. Kestel'deki üreticiler, ortak bir soğuk hava deposu olmadığı için ürünlerini o günün piyasa koşullarında satmak zorunda kaldıklarını ifade etmektedir [4]. Ahududu derin dondurmaya çok uygundur [5].

Ahududunun en yaygın hastalıkları kurşuni küf, sürgün ve dal yanıklıkları, kök ve kök boğazı çürüklüğü ile küllemedir; dal yanıklığı, sürgün yanıklığı ve geriye ölüm hastalıkları Marmara Bölgesi'nde tespit edilmiştir [1, 10]. Hastalık ve zararlılarla mücadelede ilk koşul korunma önlemlerinin alınmasıdır; kimyasal mücadele son çare olmalıdır [5]. Yağmurun az olduğu yıllarda bazı bahçelerde hiç ilaç kullanılmadan sezon tamamlanabildiği, damla sulama ve yüksek tünellerle hastalıkların büyük ölçüde önlenebildiği bildirilmektedir [10].